Ikaw ba ay Umasa Pero Nabigo? Tara na’t Tumindig at Lumaban!

UMASA

Umasa ang mga manggagawa at ang sambayanan sa mga binitawang pangako ni Pangulong Duterte na wawakasan niya ang iskema ng kontraktwalisasyon na matagal nang laganap at nagpapahirap sa malaking bilang ng mga manggagawa.

Isa ang lungsod ng Valenzuela sa buhay na patunay kung gaano kalala ang iskema ng kontraktwalisasyon at kung paano nito pinahihirapan ang mga manggagawang Pilipino. Napakaraming kumpanya/pabrika sa Valenzuela ang patuloy na nagpapatupad ng ENDO at ng iba’t ibang porma ng kontraktwalisasyon.

Ilan sa mga kumpanyang notorious pa rin sa pagpapatupad ng kontraktwalisasyon ay ang WL Foods Inc., Fishing Gear, Ligo, at Phil. Ultra. Matapos ang lima hanggang anim na buwan sa kumpanya ay kumakaharap na sila sa Endo. Ang pagkuha sa kanila muli o pag-extend sa kanilang kontrata ay nakabatay sa sinasabing performancenila sa trabaho. Ang iba naman ay pinagpapalit lamang ng pangalan matapos ang kontrata para pumasok sa panibagong kontrata. Ang isa pang optionng mga manggagawa ay pumasok sa mga manpower agency na nagkalat sa lungsod, ligal man o iligal o kolorum. Nanatiling walang seguridad sa trabaho ang mga manggagawang kontraktwal.

Liban pa sa kawalan ng seguridad, malaking suliranin pa rin ng mga manggagawa ang napakababang sahod. Batay sa sarbey na isinagawa ng Women WISE3 sa Valenzuela nitong Hulyo 2019, mahigit 50% ng mga manggagawa ang sumasahod ng wala pa sa nakatakdang minimum na sahod sa NCR na P537. Ang pinakamababa sa mga nakapanayam ay umaabot lamang sa P310. Ang pinakamalalang kondisyon naman ay iyong walang fixed rate  na sahod dahil pakyawan ang iskema ng paggawa.

Problema rin ng mga manggagawa ang kawalan ng benepisyo sa trabaho. Kahit na itinatakda ng batas, maraming kumpanya pa rin ang tahasang lumalabag sa pagbibigay ng mandatory benefits (SSS, Pag-ibig at PhilHealth) sa mga manggagawa nila. Ang iba naman, nagbibigay nga pero hindi naman regular na binabayaran ang mga ito kahit na kinakaltasan din ang sahod ng mga manggagawa.

May kakulangan din sa mga benepisyong natatanggap mula sa Overtime (OT) Pay, Service Incentive Leave, Holiday Pay, Night Differential Pay, 13thMonth Pay at iba pa.

Marami pa ring mga manggagawa ang hindi sapat ang kaalaman sa kanilang mga Batayang Karapatan. Kabilang dito ang mga kababaihang manggagawa, lalo na ang mga buntis, na mayroon silang espesyal na benepisyong dapat tinatamasa – ang maternity leave. Nitong nakaraang Marso 2019 nga ay naisabatas na ang Extended Maternity Leave Law kung saan nakasaad na ang sinumang babaeng empleyado na nagbubuntis ay may karampatang leave na 105 araw at may matatanggap na kompensasyon mula sa SSS.  Naisabatas na ang 105 Days Extended Maternity Leave nitong nakaraang Marso 2019.

NABIGO

Bigo ang mga Pilipino nang tuluyang talikuran ni Duterte ang pangako sa mga manggagawa. Laglag ang balikat ng mga manggagawa sa pagkadismaya nitong nakaraang Hulyo 26, 2019 ng i-veto o ibasura ni Pang. Duterte ang sertipikadong “urgent” o prayoridad ng pamahalaan na Security of Tenure Bill (SoT Bill). Bagama’t malabnaw din ang batas na ito at hindi tuluyang magwawakas sa kontraktwalisasyon, hindi pa rin ito nagawang isabatas ng administrasyong Duterte dahil na rin sa tulak at dikta ng malalaking negosyante na malinaw na mas pinaburan niya.

Ginagawang dahilan ng administrasyon at ng mga economic advisers nito na maaari umanong umalis sa bansa ang mga investorskapag naisabatas ang SoT Bill. Pero malinaw na dahilan lamang ito upang patuloy nilang mapagsamantalahan ang murang lakas paggawa ng mga Pilipino nang di nangangailangang bigyan sila ng seguridad sa trabaho at iba pang mga benepisyo. Talaga namang hindi maaasahan na uunahin ng mga kapitalista ang kapakanan ng mga manggagawa bago ang kanilang negosyo at tubo kahit pa dugo’t pawis ng mga manggagawa ang bumubuhay sa kanila.

TUMINDIG AT LUMABAN

Sa gitna ng lahat ng ito, nasaan nga ba ang mga manggagawa?

Tapos na ang panahon ng pananahimik at pagtitiis ng mga manggagawa. Sunud-sunod ang malalakas na pagkilos ng mga manggagawa sa buong bansa bilang pagtindig sa kanilang mga karapatan. Nariyan ang mga pagkilos at welga ng mga manggagawa ng Sumifru (Mindanao), PEPMACO (Laguna), Super8 Supermarket (Pasig), Zagu (Pasig), NutriAsia (Bulacan at Laguna), Nissin Monde (Laguna) at marami pang iba.

Samantala, ang mga progresibong partylist sa Kongreso ay naghain na muli ng panukalang batas para sa isang mas malakas at tunay na maka-manggagawang Security of Tenure Bill na tuluyan nang magwawakas sa kontraktwalisasyon sa bansa.

Hamon sa ating mga manggagawa na tumindig at magkaisa para sa pag-abot natin sa ating mga lehitimong mithiin at karapatan. Nasa sama-samang pagkilos natin ang ating lakas upang mapagtagumpayan ang laban natin para sa disente at ligtas na trabaho, sapat na sahod at benepisyo, seguridad sa trabaho at karapatang mag-unyon.

Kaya, ano pang hinihintay ‘nyo? Tara na’t tumindig at ipaglaban ang ating mga karapatan!

 

[Repost] Sa Mayo Uno, sa pandaigdigang araw ng mga mangaggawa, sigaw ng mga kababaihan: welga!

wgblstrike-logo_stacked-300x234

Titigil ang mundo kapag tumigil ang kababaihan!

*Igiit ang pagkakapantay sa sahod, itigil ang karahasang nakabatay sa kasarian, at iba pang isyu*

*Panawagan para sa Pandaigdigang Welga ng mga Kababaihan sa Marso 8, 2020*

01 Mayo 2019
Manila, Philippines

Sa darating na Mayo Uno, mariing ipinanawagan ng mga peminista, iba’t ibang grupo ng mga kababaihan at ng mga kilusang nagsusulong ng panlipunang hustisya ang matagal nang minimithi ng mga kababaihan – isang mundo na makatarungan at may pagkakapantay-pantay, na may nakabubuhay na sahod, pantay na sahod, walang karahasang nakabatay sa kasarian, sagana at may sapat na pagkain para sa lahat, at karapatan at pamamahala sa mga rekurso at kabuhayan ng lipunan.

Nananatiling tagibang ang pag-unlad ng mundo, nakapako sa galaw ng merkado at sa indibidwalismo, pagpapalaki ng kita, pribatisasyon ng pampublikong serbisyo, habang ang mga malalaking korporasyon ay pinoprotektahan sa pamamagitan ng maliit na buwis, mga konsesyon at pautang. “Ang ganitong kaayusan ay sinusuhayan ng sistematikong pagsasamantala sa mga kababaihan na nakakatanggap ng mababang sahod para mapalobo ang kita ng kapitalista, pagkatali sa gawaing bahay at kawalan ng kompensasyon para dito, at ang pagkawalay nila sa mga proseso ng pagdedesisyon sa pampulitika, panlipunan at pang-ekonomiyang aspeto ng lipunan. Nilalabanan naming ang pang-aagaw ng lupa ng mga korporasyon mula sa mga mamamayan, na nagnanakaw ng kabuhayan n mga magsasakang kababaihan. Nais naming magwelga sa buong mundo para itigl ang pang-ekonomiyang pagsasamantala sa mga kababaihan,” ani Fatima Burnad, mula sa Tamil Nadu Women’s Federation ng India.

Sa buong daigdig, ang sahod ng mga kababaihan ay 37 porsyentong mas mababa kaysa mga kalalakihan at kailangan pa ng 202 taon para pumantay ang sahod ng kababaihan sa kalalakihan. “Sa mga bansang naghihikahos, 2/3 ng mga kababaihan ang nasa impormal na ekonomya, kung saan kulang o walang tinatamasang proteksyong panlipunan at karapatang ligal. Bukod dito, masyadong maliit ang kanilang kinikita at nananatiling mahirap ang kanilang kalagayan. Kailangan nang wakasan ang ganitong kaayusan. Gusto naming ng disenteng trabaho, nakabubuhay na sahod at pagkilala sa karapatang mag-organisa ng kababaihang manggagawa,” dagdag ni Daisy Arago ng Center for Trade Union and Human Rights (CTUHR), ng Pilipinas.

Tinatantyang nasa 35 porsyento ng mga kababaihan sa buong mundo ang nakaranas ng sekswal na pang-aabuso at may isa sa apat na babae ang nakaranas ng pang-aabusong sekswal sa pagawaan. Ayon kay Ivy Josiah, peminista at dating Executive Director ng Women’s Aid Organisation sa Malaysia, “ nasa tamang panahon na para magkaroon ng mga progresibong hakbang para isulong at ihulma ang mundong malaya ang mga kababaihan mula sa karahasan at pang-aabuso. Ang pandaigdigang welga ng mga kababaihan ay nananawagan sa lahat ng gobyerno sa mundo na pagtibayin ang ILO Convention and Recommendation on Ending Violence and Harassment noong ika-108th na pagpupulong ng ILO sa Hunyo 2019. Kinakailangang umaksyon ang mga gobyerno sa kanilang mga pangako na mapatigil ang karahasan laban sa mga kababaihan.”

Ang karapatan ng mga kababaihan sa kilusang paggawa ay nakaugat sa kasaysayan ng pandaigdigang araw ng mga kababaihan at sa pakikibaka ng mga kababaihan na makilahok sa paggawa ng kasaysayan kapantay ng mga kalalakihan. “Namumuhay tayo sa isang mapanganib na mundo kung saan ang peminismo o ang karapatang pantao ng mga kababaihan are tinatanggalan ng pampulitikang halaga at ‘pink-washing’ sa paglaganap ng mga terminong ‘women’s economic empowerment’ o kahit ‘feminist foreign policy.’ Ito ang ginagawa bilang porma ng pampulitikang manipulasyon. An gating pagkakaisa at kolektibong pakikibaka bilang mga kababaihan ay ang ating pag-asa at tugon sa paglaban sa patriyarkiya, pundamentalismo, kapitalismo at militarism. Kaya kami ay nananawagan ng pandaigdigang welga ng mga kababaihan sa susunod na taon!,” sabi ni Misun Woo, Asia Pacific Forum on Women, Law and Development, Thailand.

Inilunsad din ng koalisyon ang website para sa kampanya, womensglobalstrike.com. Ang website na ito ang mapagkukunan ng impormasyon para sa kampanya, kung paano makakalahok ang mga kababaihan at mga aksyon para sa pandaigdigang welga.

Women WISE Holds Livelihood Skills Workshop with Sumifru Women Workers

On March 9, 2019, Women WISE3 held a Livelihood Skills Sharing Workshop with women workers of NAMASUFA-NAFLU-KMU at their protest camp in Liwasang Bonifacio (Manila). These workers have been on strike against multinational banana plantation Sumifru since October 2018.

The women unionists learned how to make detergent powder, fabric conditioner and dishwashing soap. These skills could hopefully help their families, somehow, as they continue their struggle for their rights. 

#StandwithSumifruWorkers
#DefendtheCamp